صادق مرادامرجلیل
نزاناں دانکہ آ کُچِکّ منی پشت ءَ کپتگ ات من ءَ شرّی ءَ یات نہ انت من چہ ہوٹل ءِ دیم ءَ گْوستاں-کُچک ھم منی پشت ءَ گون ات-من اوشتاتاں آ ھم اوشتات ءُ یک درچکے ءِ دیوالے ءِ پشت ءَ وتارا چیرئےِ دات- آ یک زنڈیں ءُ گرانیں کُچکے ات-آئیءِ جان ءَ دراجیں پُٹ ڈولدار اتنتءُ آئی ءِ چم سُھر سُھر اتنت-من وھدےچک جت ءُ آ چارت- منی جان ءَ لرزگے زُرت-من ءَ ترس اتک-سھبءَمن گوں کھیترین ءَ گُشت مھر ءُ دوستی، سیاسی،جغرافیائی سیمسراں نہ منّ ایت- ترا چہ ھما وھداں دوست دارگ ءَ یاں کہ تئی پت ءَ منی پت ئےِ کمیں گامیشی گوشت پہ ورگءَ داتگ،آروچ ءُ انّوگیں سئے نسل تنے وھدی گامیشی پتکگیں گوشت ورگ ءَ انت ءُ تئی پت ءَ نیکیں دعا کنگ ءَ انت- یکے ءَ چہ پشت ءَ کُلّ ات-من پشت ءَ چک جت چارت- ھما کچک منی کرا نزیک ءَ اوشتاتگ- من ءَ روک روک ءَ چارگ ءَ ات- من وتی زند ءَ اولی بر ءَ کُچک کُلگ ءَ دیستگ ات- من زانان ءُ من سھیگاں یہ کچک آ درستیں کاراں کت کنت- آ گشتانک دات کنت،شام کت کنت،سبارگ کت کنت سؤت جت کنت،کندت کنت،مھرکت کنت اگاں کت نہ کنت گڑا یک کارے-آ بنیآدم ءِ وڑءَ دغا نہ دنت-لُچی ءُ ٹگّی نہ کنت- ھچبر مردماں پشت ءَ نہ جنت-ھرچ کچکے کہ دغا دنت،آ کچکے نہ انت بنیآدمے-
کُچِکّ ءِ کُلگ ءَ گوں کھیترین ءَ من ءَ جست کت-اے کچک پرچا کُلگءَانت- ایشی ءِ زاناں ٹانسلز پاداتکگ انت- من کچک ءِ نیمگا چارتءُ گشت:ایشی ءَ نہ ٹانسلز پاداتکگ انت نہ اے بد بھت ءِ گٹ درد کنت-اے کچک منی تئی میان ءَ چاگرد ءِ دیوال ءِ نشان انت-،،کھیترین ءَ جست کت-“اے چاگرد ءِ دیوال چی یے؟-،،دیوال دو دلاں جتا کنگ ءِ کار کہ پیسر ءَ مات پت،برات ءُ گوھاراں کتگ ءُ آھانی فیصلہ بوتگ،ءُ نوں کھیترین ءَ جُست کت: “من گشت نوں اے دیوال کلاشنکوف جوڑبوتگ- آئی ءَ وڑ وڑیں زبان ءَ ھبر کنوکان ءَ یکے چہ دومیگ ءَ جتا کتگ-،،کھترین ءَ جست کت “شمئے مردم ذہنی یکے ءَ چہ زیات زبان ءَ دیم ءَ کارنت،،من گشت”آ مردم ءِ اے گپّ ءَ نہ مار انت کہ اے چہ گشگ ءَ انت،آ مار انت کہ اے گپّ کئی زبان ءَ درآہگ ءَ انت،،من گوں کھیتراں ءَ گپ ءَ اتاں کہ کچک ءَ کُلّ ات-من چہ کچک ءَ جست کت-“تو چونیں کچکے ءِ تو انچو نزان ئے کہ من گوں یک ڈنّی جنکے ءَ گپ ءَ آں- ھمائی ءِ زبان ءَ گوں آئی ءَ وتی مھر ءَ درشان کنگ ءَ آں،تو مئے پشت ءَ اوششاتگ ئے کُلّ ئے-،،کچک ادب دارے ات آ شت جاگہے گار بوت-من کھترین آئی ءِ لوگ ءَ برت ءُ رسینت- وھدے من واتر اتاں من پدا دیست آ کچک گوں من گون انت- منی پشت ءَ پیداک انت-من اوشتاتاں ءُ چہ کچک ءَ جست کت-یار! اے چہ چکرّے تو چہ من ءَ چے لوٹ ئے؟ کچک ءَ بچکند ات آئی ءِ دنتان ڈولدار اتنت-من آئی ءَ جست کت کہ “تو وتی دنتاناں ٹوتھ پیسٹ جن ئے؟ کچک ءَ پدا کند ات ءُ گشت “دنتان وڑ وڑیں است-یک وڑے ءِ دنتان پہ نان ءِ ورگ ءَ بنت- لھتے دنتان پیشدارگ ءِ بنت- لھتے بنیآدم ءِ گٹ پاچگ ءَ-،،اے کہ من اشکت انت من لرزگ ءَ لگّ اِتاں- آئیءَ گشت”مہ ترس-منی اے دنتان ودگڑ ءُ نقلی انت-بنیآدم ءِ ورگ ءِ دنتان منی واجہ ءَ درکتگ انت-،،”پرچا؟!،، من جست کت- کچک ءَ پسّہ دات “مردمانی نیام ءَ بوھگ ءَ رند منی واجہ ءِ دل ءِ تھا اے گمان پیداک بوتگ کہ من بنیآدم ءِ ڈول ءَ آئی ءَ یکروچے دغا بدیاں ءُ آئی ءَ بوراں- پمیشکا منی واجہ ءَ منی اصلی دنتان درکتگ ءُ نقلی دنتان مان کتگ انت- من شمئے پشت ءَ پمیشکا اوششاتگ اتاں کہ کھترین ءِ پت ءَ تئی پت ءُ پیرکاں گامیش ءِ گوشت داتگ باریں آ چے دنت کہ تئی چک ءُ نُماسگ آئی ءِ شگر ءُ منت ءَ بہ گر انت-