شاعری

ہوشءُایرماد اگاں سار کہ مستاں بدیاں

ہوشءُایرماد اگاں سار کہ مستاں بدیاں پرشتگیں بالءُپراں گُش کئی دستاں بدیاں سجدہے بلکہ کن

ہرچی کہ پمّا شات ترا بیت بُگش بُگش

ہرچی کہ پمّا شات ترا بیت بُگش بُگش ہر زاہ ءُ بد کہ یات ترا

بہشتی سمین

جی سمین بے پول ءَ بہشتی ئے اچ لطیفانی پلوءَ کائے گوں گل ءِدیم ءَ

گِیشّ ءُ گیوّار مکن کوْھنیں ھسابانی پد ءَ

گِیشّ ءُ گیوّار مکن کوْھنیں ھسابانی پد ءَ چیر ترّین ئے وت ءَ پرچے ءَ

گیتانجلی

نئے شھربانو ، نئے تو گُلی گیتانجلی ،او ! گیتانجلی وتی دود ءُ رسم ءُ

ھزاری زندے نزانتکاری کْرامے ءِ ایرجیگ

ھزاری زندے نزانتکاری کْرامے ءِ ایرجیگ ھزار بومیں سما دل ملامے ءِ ایرجیگ مکن پہ

پدا رَند ءَ نہ نِندئے یار لوگ ءَ

پدا رَند ءَ نہ نِندئے یار لوگ ءَ ھبر گِندئے کہ شنگ اِت چار لوگ

ھِچ دِگَہ مال ءُ متاہ سر پہ سَر ءَ زُرت نہ کُت

ھِچ دِگَہ مال ءُ متاہ سر پہ سَر ءَ زُرت نہ کُت یکّیں تئی ترانگ

پُلین بالاد ءُ باگ ءُ بھشتیں بدن

پُلین بالاد ءُ باگ ءُ بھشتیں بدن دستِ وت ما بُزرت ءُ بہ کِشتیں بدن

سرد مہر

(شے مریدی عشق ءِ پروش) سرد مہروں کہ منا، گرمیں بدن ریپینت لذت ءِ ساعتے