پدا رَند ءَ نہ نِندئے یار لوگ ءَ
ھبر گِندئے کہ شنگ اِت چار لوگ ءَ
مُلوریں ماہ سر کَشّ ایت درْیچکاں
خُمار اَنت وپتگ اَنت اِستار لوگ ءَ
گُشنت کہ راز ءِ گپّاں گوشدار اَنت
نوں مرُدم پِر مہ کنت دیوار لوگ ءَ
خیال کن کہ اے دمکاں گار بیت سکّ
دل ءَ دست ءَ بگِر گوں بْیار لوگ ءَ
اے کِشک ھرّو من ءَ یک نیمگے بارت
اے کِشک ءَ برَ منی پیشدار لوگ ءَ
چِد ءُ پیسر کہ پُر کیمت بْیاریت
زُبیرؔ جلدی بکن ماندار لوگ ءَ